Dağlar ve buzullar…

Planpraz – Brevent

Chamonix’deki ikinci günümüzde Mont Blanc’in muhteşem panaromik manzarasını izleyebileceğimiz 2525 metredeki Brevent zirvesine teleferikle çıkmaya ve oradan patikalar bizi nereye götürürse oraya yürümeye karar verdik.

Mevsimlerden sonbahar ve bazı teleferik hatları kışa hazırlık için bakımdan geçiyordu. Bu hattın da ertesi günden itibaren kapatılacağını öğrenince bugünü buraya ayırmaya karar verdik. Teleferik tek ulaşım aracı olmakla birlikte, dik yamaçlardaki patikalardan yürüyerek de çıkılabilir. Teleferik seçeneği olmasaydı bile buraya yürüyerek çıkardık, kesinlikle atlanmaması gereken muhteşem bir manzaraya sahip.

Sabah erkenden kendimizi dışarı attık ve teleferik istasyonuna doğru yürüdük. Vadiden önce ara durak olan Plan Praz’a, oradan yine teleferikle büyüleyici Mont Blanc manzarası karşısında havada yol alarak 2.525 metredeki Brevent’e çıktık. Brevent ve Plan Praz, kış aylarında kayakçılar için orta ve zor derecede kayak pistlerinin, yaz aylarında da harika yürüyüş rotalarının başlangıç noktası oluyor. Ayrıca yamaç paraşütü için de güzel bir kalkış alanına sahip. Hatta karşılaşmadık ama bu uçurum wingsuit denilen ve özel bir kıyafetle önce boşluğa dalıp sonra paraşütle iniş yapılan çok sıradışı bir spor(!) için de popüler bir yer. Burada her tarafta tabelalar var ve patikaların uzunluklarını, sizi nereye götüreceğini görüyorsunuz. Kaybolmak mümkün değil.

Brevent zirvesinde uçurumun kenarındasınız ve karşınızda Mont Blanc’in nefes kesen manzarası var. Ayrıca Bionnassay, Bossons, Mer de Glace, Argentière buzulları, Aiguille du Midi’nin insan eli değmiş zirvesi ve başka bir sürü başları dumanlı karlı buzlu zirveler, hepsi karşınızda tüm ihtişamları ve güzellikleriyle boy gösteriyor. Aşağılar yemyeşil, dağlar ve buzullar hoş bir mavilik içinde, kuş olup uçmak istiyor insan bu engin maviliğe doğru. Teleferik kuşlarla birlikte havada boşlukta süzülürken biz bu mavilikte kayboluyoruz.

Brevent’in zirvesinde, Mont Blanc’i karşıdan doyasıya izleyip, ara istasyon olan Plan Praz’a doğru yürümeye başladık. Yüksek kayaların arasında masmavi dağlara ve buzullara açılan bir kapı(!) çıktı karşımıza. Hazine bulmuş gibi daldık kapıdan, zamanı ve mekânı unutup, büyüleyici yollardan geçtik. Yüksek kayalıklar, dik duvarlar ve bunlara tırmanmaya çalışan gözü pek tırmanışçılar, havada süzülen yamaç paraşütleri, bisikletçiler ve bizim gibi yürüyüşçüler, her yer doğaseverlerle dolu.

Alpler sadece dağcılara, yürüyüşçülere, kayakçılara değil, her zaman müzisyenlere, yazarlara, şairlere, ressamlara da ilham kaynağı olmuş. Son zamanlarda, yaz aylarında buralarda herhangi bir ses sistemi olmadan sadece dağların ve buzulların akustiği ile doğada caz konserleri bile yapılıyormuş.

Doğaseverler için çok popüler olan Chamonix’de çadırdan lüks otele kadar değişik konaklama seçenekleri mevcut. Buna rağmen biz gelmeden kısa bir süre önce gerçekleşen ve bir arkadaşımızın da katıldığı ve tamamladığı UTMB ultra maratonunda çok insan gelmiş ve kalacak yer bulamayan bazı ziyaretçiler arabalarında gecelemiş. 2003’teki başlangıcından bu yana, dünyanın her köşesinden koşucular, UTMB olarak da adlandırılan “Ultra-Trail du Mont Blanc” ın üç ülkeyi geçen (Fransa, İtalya, İsviçre), neredeyse gerçek dışı (yaklaşık 171 km) meydan okumasıyla yüzleşmek için Fransız Alpleri’ndeki bu küçük kasabaya geliyor.

Karşımızda dağlar ve buzullar, aşağıda Chamonix vadisi, muhteşem bir manzara var. Plan Praz’dan Argentière’ye doğru güneye bakan cepheden, manzaranın ve doğanın tadını çıkararak yürümeye devam ettik. Bu mevsimde çalışmayan ve terkedilmiş gibi duran, ama kışın kayakçıların kullandığı teleferiklerin, dağ evlerinin yanından geçip, güle oynaya yürüdük yürüdük… Yorulduğumuzu hissettiğimizde bir göletin yakınında oturup biraz dinlendik. Zamanın nasıl geçtiğini, hangi zamanda nerede olduğumuzu unutmuş yürürken akşamüstü olduğunu fark ettik. Eylül ayındayız ve maalesef günler kısa. Orman içi çok dik bir patikadan kıvrıla kıvrıla indik. Yolumuzun üzerinde şahane kırmızı mantarlar vardı. Renklerinin güzelliği sanırım zehirli olduğunu da gösteriyordu. Yorgunluktan bitmiş olarak bir su kaynağına vardık ve kana kana su içtik. Yine çok geç kaldığımızı ve trenin çalışmadığını fark ettik. Biraz otobüs bekledik ama ondan da umudu kesince otostop çekerek akşam Chamonix’e döndük.

Rüya gibi bir gün daha geçti, ertesi gün 20 dakika içinde 3842 metrede başka bir dağın zirvesine çıkacağız 🙂